De officiis cum glossis marginalibus et interlinearibus. Epitaphium Marci Tullii Ciceronis.

Rękopis

W koszyku

oceń

De officiis cum glossis marginalibus et interlinearibus. Epitaphium Marci Tullii Ciceronis. - Włochy, 13-14 w. - 67 k., II k., : pergamin, palimpsest, pismo: kursywa gotycka pokrywająca minuskułę romańską; dekoracja kaligraficzna ; 23 x 16,5 cm.

Autor

Cyceron (106-43 p.n.e.) Autor

Forma i typ

Rękopisy

Temat

Czartoryski, Władysław (1828-1894)

Gatunek

Rękopisy iluminowane Rękopisy

Indeks R0

CRI

Wersja elektroniczna (Biblioteka Książąt Czartoryskich)

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Czytelnia - zbiory specjalne z magazynu

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 3462 II Rkps (1 egz.)

Strefa uwag:

Uwaga ogólna

Składki: 1⁴⁺⁴ (k. 1-8); 2³⁺³ (k. 9-14); 3⁵⁺⁴ (k. 15-23); 4-8⁴⁺⁴ (k. 24-63); 9⁴⁺⁰ (k. 64-67). Reklamanty na końcu składki 3 i 5.

Pergamin: średniej grubości, jednostronnie bielony i polerowany. Naturalne ubytki: dziury np. na k. 18, 43, 46 51, 58; nierówności krawędzi np. na k. 9, 31, 41-42, 44, 45, 46, 50, 53, 54, 55. Pergamin nierówno razurowany, widoczne liniowanie i tekst spodni biegnący poziomo na k. 2-7, 16-23, 25-30, 40-63 oraz liniowanie i tekst biegnący w poprzek kart na k. 8-15, 24, 31-39.

Pismo i zdobienia: Rękopis skopiowało dwóch skrybów: 1. k. 2r-63v; 2. k. 63v-66v. Schemat pisarski jednokolumnowy i linowanie wyznaczone rylcem. Widoczne nakłucia do liniowania. Rękopis skromnie rubrowany. Inicjały proste, rubro.

Noty i glossy: liczne poprawki drugiego skryby na tekście skopiowanym przez skrybę pierwszego. Rękopis zawiera obfite glossy szkolne, interlinearne i marginalne wielu rąk z XIV-XVI w. Obejmują one przede wszystkim pierwszą połowę teksu, w dalszej części tekst jest skromniej golossowany. Wskaźniki w formie ręki.

Uwaga dotycząca zawartości

1. k. 2r-66v: Marcus Tullius Cicero, De officiis cum glossis marginalibus et interlinearibus ǁQuis est enim qui in (!) nullis offitii preceptis philosophum tradendis se audeat dicere... Placet igitur quoniam disputatio ...X... sed multo fore cariorem, si talibus monimentis [recte: monitis] preceptisque letabere. – Deo gracias. Amen.

2. k. 66v: Epitaphium Marci Tullii Ciceronis – Excellunt cunctos hi libros philosophorum libri quos fecit tres Tullius officiorum.

Uwaga dotycząca cytaty bibliograficznej

Inwentarz B.Czart. I.

Uwaga dotycząca innej dostępnej postaci fizycznej

Mikrofilm BN 261.

Uwaga dotycząca proweniencji

Zakup Władysława Czartoryskiego w Mediolanie od Gaetano Schiapetti w 1880.

Kodeks spisany został w XIII w. w Italii na kartach odzyskanego poprzez razurowanie z co najmniej trzech rękopisów pergaminu. Według XIX w. tradycji należał do księgozbioru Franciszka Petrarki. Jednak badania G. Billanovich (zob. Nuovi autografi (autentici) e vecchi autografi (falsi) del Petrarca, „Italia Medioevale e Umanistica” XXII (1979) obaliły to twierdzenie.

Uwaga dotycząca oprawy

Blacha.

Oprawa skomponowana w XIX w. z elementów średniowiecznych. Deski grube, nieprofilowane obciągnięte czerwonym aksamitem. Okładzina przednia obita blachą miedzianą, złoconą. W zwierciadle plakieta emaliowana (Limorges, XII/XIII w.) z przedstawieniem Chrystusa Pantokratora.

Uwaga dotycząca publikacji o dokumencie

M. Rostworowski, Katalog średniowiecznych emalii na miedzi z wieków XII-XIV w Zbiorach Czartoryskich w Krakowie, Kraków 1953 s. 22-23 tabl. XIII.

B. Bolz, Palimpsesty oraz metody badań nad nimi, „Studia Źródłoznawcze” XXI (1976) s. 94; G. Billanovich, Nuovi autografi (autentici) e vecchi autografi (falsi) del Petrarca, „Italia Medioevale e Umanistica” XXII (1979) s. 227-228, 234-235.

B. Frey-Stec, Średniowieczne emalie, „Biuletyn Historii Sztuki”, XLIX (1987) s. 50.