Składki: 1⁴⁺³ (s. 1-14, s. 3-4 przestawione powinna być po s. 14), 2-14⁴⁺⁴(s. 15-222), 15³⁺⁴ (s. 223-238), 16-25⁴⁺⁴ (s. 239-398), 26⁴⁺⁵ (s. 399-416), 27⁴⁺⁴ (s. 417-432). Kustosze, cyfra rzymską, na środku dolnego marginesu, w składkach: 1 na s. : I, 2: II, 5-6: V-VI, 10-19: X-XVIIII. Foliacja atramentowa w prawym górnym narożniku z XVIII w., poprawia w XIX w. W 2010 r. Janusz Nowak wpisał paginację.

Pergamin: gruby, dwustronnie wygładzony, pożółkły. Naturalne ubytki: dziury np. na s. 1-2 (podklejony pergaminem liniowanym), 43-44, 91-92, 137-138, 383-384, 386-387; nierówności krawędzi np. na s. 53-54, 55-56, 71-72, 81-82, 139-140, 179-180, 231-232; ślady szycia peknięć np. na s. 15-16, 141-142, 157-158, 257-258.

Pismo i zdobienia: pismo jednej ręki, w dwóch kolumnach, po 37 wierszy. Schemat pisarski i liniowanie wyznaczone rylce. Widoczne nakłucia do liniowania. Pismo uncjalne. Rękopis rubrowany i bogato zdobiony. Incipity majuskulne i minuskulne minią, atramentem i zieloną farbą. Inicjały wyciągniete na margines; wielobarwne (pomarańczowo-zielono-żółte) i dwubarwne (pomarańczowo i zielone) z motywami zoomorficznymi i roślinnymi a także inicały proste atramentem i minią. W żywej paginie tytuły ksiąg biblijnych. Na s. 240 rysunek piórkiem postaci, nieukończony.

Noty i glossy: liczne późniejsze dopiski wielu rąk. Poprawki np. na s. 13; uzupełnienie opuszczonego fragmentu tekst na s. 274. Na s. 139-144 ręką z XI/XII w. naniesiono zapis muzyczny w formie neum. Na s. 432 ręką z XIII w. zapisano: Nisi Dominus edificaverit domum in vano laborant, qui edificant eam. Nisi Dominus ciuitatem custodierit. Próby pióra na s. 432.

In nomine Domini incipit prologus beati Hieronimi presviteri in libro Esaie prophete. – Nemo quum profhetus (!) versibus videricc esse descripccos ...X... hic ergo erit consummatus. – Explicit liber Macchabeorum II.

k. 1v, 3r: Hieronymus, Prol. Is. (RB 482; PL 28, 771-774); k. 5-14, 3-4, 15-62: Is.; s.. 62: Hieronymus, Prol. Ier. (RB 487; PL 28, 847-850); s. 62-133: Ier.; s. 133-138: Baruch. 1-5; s. 139-145: Lament.; s. 145-148: Baruch. 6, 1-72; s. 148: Hieronymus, Prol. Ez. (RB 492; PL 28, 937-940); s. 148-209: Ez.; s. 209-210: Hieronymus, Prol. Dan. (RB 494; PL 28, 1291-1294); s. 210-236: Dan.; s. 236: Ps. Hieronymus, Prol. Oseas (RB 507; Hugo de S. Caro, Opera, 5, 167); s. 236-237: Hieronymus. Prol. XII Proph. (RB 500; PL 28, 1013-1016); s. 237-245: Oseas; s. 245: Prol. Ioel (RB 511; Hugo de S. Caro, Opera, 5, 178); s. 245-248: Ioel; s. 248-249: Prol. Amos (RB 515; Hugo de S. Caro, Opera, 5, 182); s. 249-255: Amos; s. 255-256: Prol. Abdiae (RB 519; Hugo de S. Caro, Opera, 5, 190); s. 256: Prol. Abdiae (RB 517; PL 25, 1099; ex Hieronymi Comment in Abdiam); s. 256-257: Adbias; s. 257: Prol. Ionae (RB 524; Hugo de S. Caro, Opera, 5, 192); s. 258-260: Ioanas; s. 260: Prol. Mich. (RB 526; Hugo de S. Caro, Opera, 5, 194); s. 260-265: Mich.; s. 265-266: Prol. Nahum (RB 528; Hugo de S. Caro, Opera, 5, 200); s. 266-268: Nahum; s. 268-269: Prol. Habacuc (RB 531; Hugo de S. Caro, Opera, 5, 203); s. 269-272: Habacuc; s. 272-273: Prol. Soph. (RB 534; Hugo de S. Caro, 5, 207); s. 273-275: Soph.; s. 275-276: Prol. Agg. (RB 538; Hugo de S. Caro, Opera, 5, 210); s. 276-278: Agg.; s. 278-279: Prol. Zach. (RB 539; Hugo de S. Caro, Opera, 5, 212); s. 279-289: Zach.; s. 289: Prol. Malach. (RB 543; Hugo de S. Caro, Opera, 5, 225); s. 289-292: Malach.; s. 292-293: Hieronymus, Prol. Tob. (RB 332; PL 29, 23-26); s. 293-304: Tob.; s. 304-305: Hieronymus, Prol. Esdr. (RB 330; PL 28, 1401-1406); s. 305-306: Index cap. I-II Esdr.; s. 306-318: I Esdr.; s. 318-335: II Esdr.; s335: Hieronymus, Prol. Esth. (RB 341; PL 28, 1503-1506); s. 335-350; Esth.; s. 350: Hieronymus, Prol. Iudith (RB 335; PL 29, 37-40); s. 350-365: Iudith; s. 365-367: Index cap. I Macc.; s. 367: Isidorus Hips., Prol. I Macc. (RB 552; Hugo de S. Caro, Opera, 5, 229); s. 367-404: I Macc.; s. 404-405: Index cap. II Macc.; s. 405-432: II Macc.

E. Falconi [w:] Studia Źródłoznawcze XVI (1971), s. 33-58.

Proweniencja: Rękopis został spisany w pierwszej połowie X w. w Hiszpani. Według ustaleń A. Gieysztora (Losy rękopisu wizygockiego 3118 ze Zbiorów Czartoryskich w Krakowie – uzupełnienie, „Studia Źródłoznawcze” XXI (1976) s. 232) był własnością opactwa benedyktynów św. Dominika w Silos. Zdaniem M. Ferotin (Histoire de l’abbaye de Silos, Paris 1897, s. 270) poświadczają to wpisy w dwóch katalogach opactwa (E i F). Na s. 1 zapiski bibliotekarskie ręką z XVI w.: D; está todo; niżej: caj. 8. W 1878 r. rękopis został wystawiony na aukcję w Paryżu (nr katalogu aukcji 22) i nabyty dla ks. Władysława Czartoryskiego przez Ottona Siemaszkę za 290 fr. (Studia Silensia III s. 282).

Aksamit karmazynowy.

Według opisy katalogu aukcyjnego z 1878 r. rękopis osłaniały deski obleczone baranią skórą (zob. Catalogue de Livres). Po nabyciu przez ks. W. Czartoryskiego rękopisy otrzymał nową oprawę, w którą wkomponowano elementy zabytkowe z XIII i XIV w. Obecnie rękopis osłaniają deski obleczone karmazynowym aksamitem. Przednia okładka obita miedzianą, złoconą blachą z wytłoczonym ornamentem. W zwierciadle okładki przedniej trybowana postać św. Pawła w aureoli i w długie tunice; święty w prawej ręce trzyma księgę, lewa ręka dzierżyła niegdyś miecz, którego obecnie brak. Tło grwerowane w czteropłatkowe rozety. Listwy ramy zdobione rombami z dekoracją roślinną.

Miguel C. Vivancos Gomez OSB, Glosas y notas marginales de los manuscritos visigoticos del monasterio de santo Domingo de Silos [w:] Studia Silensia XIX, Abadia de Silos (1996), s. 49, 54, 56, 64, 80, 86, 92, 93, 94, 103-108, 311, 422.

A. Gieysztor, Losy rękopisu wizygockiego 3118 ze Zbiorów Czartoryskich w Krakowie - uzupełnienie, „Studia Źródłoznawcze” XXI (1976) s. 232.

S. Komornicki, Zbytkowne oprawy średniowieczne. Zbiór Muzeum XX. Czartoryskich w Krakowie, „Exlibris”, 1925, z. 7, s. 1-28.